Απομένουν 174 Ημέρες

Καιρός

Facebook

Iti Epic 2011

Το 2011 ήταν η χρονιά που το βουνό της Οίτης έγινε γνωστό στο μεγαλύτερο μέρος της ποδηλατικής κοινότητας. Παρότι ο αγώνας δεν έφτασε στην καρδιά του βουνού (πράγμα το οποίο έγινε τις επόμενες χρονιές), οι αθλητές έμειναν εντυπωσιασμένοι από την Οίτη, οι προσδοκίες των διοργανωτών δικαιώθηκαν, και οι συμμετοχές ξεπέρασαν κάθε προσδοκία! Οι 173 τολμηροί που στήθηκαν στη γραμμή της εκκίνησης κάτω από την ιστορική γέφυρα του Γοργοποτάμου, δοκίμασαν εαυτούς και ποδήλατα σε μία εξαιρετικά απαιτητική διαδρομή.

Την επόμενη μέρα τα περισσότερα site μιλούσαν για τον δυσκολότερο μονοήμερο αγώνα που έχει πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα και μάλιστα με ρεκόρ συμμετοχών για πρωτοεμφανιζόμενη διοργάνωση! Ανάμεσα στις εκπλήξεις του αγώνα και το λίγο χιόνι που είχε μένει στα ποιο ψηλά κομμάτια της διαδρομής, δείγμα του πολύ δυναμικού χειμώνα που είχε προηγηθεί!

Στο αγωνιστικό κομμάτι, τα πράγματα είχαν εξαιρετικό ενδιαφέρον, ο αγώνας είχε καταφέρει να συγκεντρώσει τα περισσότερα από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου και στις πρώτες θέσεις η μάχη ήταν πρωτοφανής για open αγώνα. Νικολάου-Νείλας-Σκόρδας εναλλάσσονταν συνέχεια στις πρώτες θέσεις στο πρώτο μισό του αγώνα που ήταν κυρίως ανηφορικό, με το Νείλα να καταφέρνει τελικά να κερδίσει το τίτλο του πρωταθλητή Οίτης για το 2011. Κέρδισε όντας σταθερότατος στο δύσκολα κατηφορικά στο δεύτερο μισό του αγώνα, αλλά και εντυπωσιάζοντας με το ρυθμό του σε ένα δύσκολο και τεχνικό ανηφορικό κομμάτι που υπήρχε στα τελευταία χιλιόμετρα.

Η πρώτη χρονιά ήταν χρονιά δοκιμών και έκδοσης συμπερασμάτων για τη συνέχεια της διοργάνωσης. Η διαδρομή περιελάμβανε πραγματικά τα πάντα και τώρα πλέον οι αθλητές είχαν τον πρώτο λόγο. Μόλις η σκόνη του αγώνα έπεσε, ξεκίνησε η προετοιμασία για την επόμενη χρονιά, τα σχόλια των αθλητών αποτέλεσαν τη βάση πάνω στην οποία θα στήνονταν ο αγώνας της επόμενης χρονιάς.

 

Αποτελέσματα:

Τι γράφτηκε στα φόρουμ...

Ωραίος, πολύ απαιτητικός αγώνας, πανέμορφα τοπία και καλό πρώτο δείγμα από την φρέσκια διοργάνωση

Φοβερά τοπία, πολλά νερά αρκετή λάσπη τα ποδήλατα στο τέλος δεν υπήρχαν ήταν όλα μονόχρωμα καφετί, οι ταχύτητες στο τέλος έκαναν ότι ήθελαν, η ανηφόρα λιώσιμο δεν τέλειωνε ποτέ, το τοπίο στην κορυφή απίστευτο

Ένα μπράβο στα παιδιά για την οργάνωση ο αγώνας ήταν πραγματικά marathon